Liefde is vertrouwen, je vrij voelen, jezelf kunnen zijn, vreugde, puurheid, alleen maar samen willen zijn, alles aankunnen en duizenden kriebels. Het is zo’n onnoemelijk groot begrip. Tenminste het KAN zo groot worden.

Liefde is klein, teder en zacht. Het is een zaadje dat je plant en uit kan groeien tot iets groots en bijzonders. We hebben zo’n romantisch beeld van liefde en daardoor is de verwachting van dit kleine, simpele woord vaak enorm groot. Met liefde, geduld en aandacht kan liefde uitgroeien tot dit mooie breekbare geluk.

Doordat je het grote van liefde al eens hebt meegemaakt, vergeet je dat het zo klein begint. Geven we dit kleine wel genoeg kans en aandacht het te laten groeien?

Tja, je denkt nu misschien dat ik verliefd ben omdat ik zo vol van dat ene woordje ben.

Nee man, ik ben gewoon verliefd op het leven zelf! En dat ik dit stukje schrijf terwijl ik in de achtbaan zit (adrenaline aanmaken middels thrillseeking geeft hetzelfde gevoel als verliefdheid, waarbij je o.a. ook je bloeddruk, adrenaline en cortisol-levels verhoogd) draagt zeker bij aan de verliefde gevoelens...